جايي که ميري مردمي داره که مي شکننت

 نکنه غصه بخوري من همه جا باهاتم .

تو تنها نيستي .

 توکوله بارت عشق ميزارم که بگذري،

 قلب ميزارم که جا بدي،

اشک ميدم که همراهيت کنه،

ومرگ که بدوني برميگردي پيشم

مجنون شدم  و شبي  به راه افتادم!
با  ديدن  «ليلي»  به  گناه   افتادم
گفتم چندي به راه «يوسف» بروم
از «چاله» درآمدم، به چاه افتادم!

من ندانستم  از اول که تو بی مهر و  وفایی

عهد نا بَستن  از آن  بِه  که بِبَندی و   نَپایی

عشق و درویشی و  انگشت نمایی و مَلامت

همه  سهل  است ،  تحمل  نکنم   بارِ جدایی

زندگی با مشکلاتش زیباست

 درخت انار عاشق شد

گل داد

 سرخ سرخ

گل ها انار شدند

داغ داغ

هر اناري هزار تا دانه داشت

دانه ها عاشق بودند

 دانه ها توي انار جا نمي شدند

 انار کوچک بود

دانه ها ترکيدند

انار ترک برداشت

 خون انار روي دست ليلي چکيد

 ليلي انار ترک خورده را از شاخه چيد

 مجنون به ليلي اش رسيد

 خدا گفت:راز رسيدن فقط همين بود

                          کافي است انار دلت ترک بخورد

پدر عزیزم روزت مبارک.دستهای مهربونت رو می بوسم.برات آرزوی سلامتی دارم.

 بهانه در آغوش کشيدن زنی که نوازشگر همه سالهای دلتنگی تو بود

 روز مادر يعنی

 بهانه بوسيدن خستگی دستهايی که عمری به پای باليدن تو چروک شد

 روز مادر يعنی

 به تعداد آرامش همه خوابهای کودکانه تو، بيداری

 روز مادر يعنی

باز هم بهانه مادر گرفتن

مادر عزیزم روزت مبارک 

وفا كنيم و ملامت كشيم و خوش باشيم

 كه در طريقت ما كافريست رنجيدن

 می سپارم بر آب

 زمزمه ی بی حوصله ی عشق را

و نمی ترسم

از گم شدن بادبادک قلبم

ميان آشفته بازاری به اسم دنيا...........

 ابتداي يک پريشانيست حرفش را نزن

گفته بودي چشم بردارم من از چشمان تو

چشمهايم بي تو باراني ست حرفش را نزن

 آرزو داري که ديگر بر نگردم پيش تو

راهمان با اينکه طولاني ست حرفش را نزن

دوست داري بشکني قلب پريشان مرا

دل شکستن کار آساني است حرفش را نزن

 خورده اي سوگند روزي عهد ما را بشکني

اين شکستن نا مسلماني ست حرفش را نزن

 حرف رفتن مي زني وقتي که محتاج توام

رفتنت آغاز ويراني ست حرفش را نزن

 افتابگردان عاشق به دنبال افتاب اسمان را جستجو میکرد

 ناگهان ستاره ای چشمک زد!

افتابگردان سرش را به زیر افکند

گلها خیانت نمی کنند ...!

 باورم نمي شد...

فقط يک امتحان ساده به او گفتم بمير...!

سالهاست در تنهايي پژمرده ام...

- کاش امتحانش نمي کردم

 الهي ادرکني پاسا

به نمرات دهي و گاها دوازدهي

و حافظا من المشروطي

 و افليجا استادي

و لغوا امتحاني

برحمتک يا ارحم الراحمين

دلش مي خواست لبخند بزند

 نمي توانست

 از همان نزديکي بوي باران را حس کرد .....

بغض ترک خورد و ......

 نم نم باريد

 چهار نفر بودند. اسمشان اين ها بود:‌ همه کس، يک کسي، هرکسي، هيچ کس. کار مهمي در

 پيش داشتند و همه مطمئن بودند که يک کسي اين کار را به انجام مي رساند. هرکسي مي

توانست اين کار را بکند،‌ اما هيچ کس اين کار را نکرد. يک کسي عصباني شد، چرا که اين کار، کار

همه کس بود، اما هيچ کس متوجه نبود که همه کس اين کار را نخواهد کرد. سرانجام داستان اين

طوري تمام شد که هرکسي يک کسي را سرزنش کرد که چرا هيچ کس کاري را نکرد که همه کس

مي توانست انجام بدهد.

       کنار آشيانه تو آشيانه می کنم

                                     فضای آشيانه را پر از ترانه می کنم

               کسی سوال می کند به خاطر چه زنده ای

                               و من برای زندگی

                               تو را بهانه می کنم

بردار نخی ز تار گيسو

زه ساز بر آن کمان ابرو

يک تير مژه زچشم بردار

دل را بزن و خلاص بانو      

"دریا خندید
در دوردست،
دندانهایش کف و
لبهایش آ سمان،

_ تو چه می فروشی
دختر غمگین سینه عریان؟

_من آب دریاها را
می فروشم،آقا.

_پسر سیاه،قاتی خونت
چی داری؟

_آب دریاها را
دارم،آقا.

_این اشکهای شور
از کجا می آید، مادر؟

_آب دریاها را من
گریه می کنم آقا.

دل من و این تلخی بی نهایت
سر چشمه اش کجاست؟

_آب دریاها
سخت تلخ است، آقا.


دریا خندید
در دوردست،
دندانهایش کف و
لبهایش آ سمان.."

                                                                     - فدریکو گارسیا لورکا-

به من آرامش ده        

                       تا بپذیرم آن چه را را که نمیتوانم تغییر دهم

دلیری ده

                     تا تغییر دهم آن چه را میتوانم تغییر دهم

بینش ده

                     تا تفاوت این دو را بفهمم

مرا فهم ده

                     تامتوقع نباشم دنیاو مردم آن مطابق میل من رفتار کنند.....

                                                              ( جبران خلیل جبران )